18/06/2024
34.7 C
Serres

Θέλει Αρετήν και Τόλμην η ανάπτυξη του χωριού και της υπαίθρου!

Η τελευταία απογραφή του 2021 ανέδειξε ορισμένες ορισμένες ανησυχητικές εξελίξεις, οι οποίες πρέπει να προβληματίσουν σοβαρά όλους μας, ιδιαίτερα όμως τους ειδικούς και κυρίως τους πολιτικούς μας.

Γράφει ο Στέργιος Κατσανίδης*


Παρατηρείται λοιπόν μία γενική μείωση του πληθυσμού από 10.815.197 κατ. το 2011 σε 10.432.481 κατ. το 2021, δηλαδη μία μείωση 382.716 κατ. και σε ποσοστό 3,5% την τελευταία δεκαετία.


Τα αίτια φυσικά είναι πολλά, κοινωνιολογικά, κοινωνικά, πολιτικά αλλά και οικονομικά.
Παράλληλα όμως παρατηρείται μία γενικότερη αστιλοποίηση του πληθυσμού και μετακίνηση του από το Χωριό και την Ύπαιθρο σε αστικά κέντρα, κατά προτίμηση όμως στην έδρα του Νομού, στο Λεκανοπέδιο Αττικής και Λεκανοπέδιο Θεσσαλονίκης.


Η Ύπαιθρος εγκαταλείπεται επικίνδυνα και ουσιαστικά ερημώνεται από κάθε άποψη.

Από καιρό έχουν κλείσει τα Σχολεία, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων σε κεφαλοχώρια και στις έδρες των επαρχιακών Δήμων.

Έχουν περιορισθεί σημαντικά οι μαθητές στα Γυμνάσια και Λύκεια.


Οι Δημόσιοι Υπάλληλοι, όπου υπάρχουν, προτιμούν να διαμένουν στην έδρα του Νομού και να πηγαινοέρχονται, ακόμη και οι μεγαλογεωργοί προτιμούν το αστικό κέντρο. Στα χωριά έχουν εγκαταλειφθεί τα πάντα. Δεν υπάρχουν καφενεία.

Έχουν κλείσει και τα ΚΑΠΗ.

Οι κοινωνικές εκδηλώσεις έχουν περιορισθεί σε κηδείες και μνημόσυνα. Τα Κέντρα Υγείας δίνουν τον αγώνα ύπαρξης τους. Ευτυχώς δίνουν κάποιο τόνο ΖΩΗΣ οι εκκλησίες και οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι.


Στο λεκανοπέδιο της Αττικής έχει συγκεντρωθεί σύμφωνα πάντοτε με την απογραφή του 2021 πληθυσμός 3.792.469 κατ., που αποτελεί περίπου το 40% του συνολικού πληθυσμού της Χώρας.


Στο λεκανοπέδιο της Θεσ/νίκης έχει εγκατασταθεί μόνιμα πληθυσμός 1.091.424 κατ., που αποτελεί το 10% του συνολικού πληθυσμού της Χώρας. Οπότε τα δύο Λεκανοπέδια Αττικής και Θεσ/νίκης συγκεντρώνουν περίπου το 50% του πληθυσμού της Χώρας. Σε κάθε Νομό η πρωτεύουσα συγκεντρώνει μόνιμο πληθυσμό το 40% και πλέον των κατοίκων. Όλα αυτά σημαίνουν ότι η ύπαιθρος πληθυσμιακά έχει απογυμνωθεί, έχει απομείνει με ένα περίπου 30% κατ. της Χώρας.


Από άποψη εισοδήματος το Λεκανοπέδιο Αττικής απολαμβάνει το 50% και πλέον και το Λεκανοπέδιο Θεσ/νίκης περίπου το 10% του Εθνικού Εισοδήματος.

Αν αφαιρέσουμε και το αντίστοιχο μερίδιο από τις πρωτεύουσες των Νομών, τι απομένει λοιπόν για την Υπόλοιπη Ελλάδα, δηλαδή το Χωριό και την Ύπαιθρο, μόλις ένα 15 -20% του Εθνικού Εισοδήματος, δηλαδή ψίχουλα.


Από άποψη Επενδύσεων το 80% και πλέον έχουν συγκεντρωθεί στα δύο γνωστά Λεκανοπέδια, Αττικής και Θεσ/νίκης. Από άποψη Διοίκησης τα πάντα βρίσκονται στην ΑΘΗΝΑ, όπως Βουλή, Υπουργεία, Συμβούλιο Επικρατείας, Άρειος Πάγος, Ελεγκτικό Συνέδριο, Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, Δημόσιοι Οργανισμοί, Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), Ιδρύματα, Ανεξάρτητες Αρχές, κ.ά., που δημιουργούν σοβαρά εισοδήματα. Τα ΠΑΝΤΑ στην ΑΘΗΝΑ με κάποια πολύ μικρή εξαίρεση και στην Θεσ/νίκη.

Το Ελληνικό Κράτος έχει μετατραπεί ουσιαστικά από καιρό σε ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΚΡΑΤΟΣ.

Παράλληλα όμως η ΥΠΑΙΘΡΟΣ στενάζει από κάθε άποψη, διοικητικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, μορφωτικά, οικονομικά, λόγω της υπερ-συγκέντρωσης των πάντων στο Λεκανοπέδιο της Αττικής.


Η Γεωργία στην ευρύτερη έννοια της, που αποτελεί την κύρια απασχόληση της Υπαίθρου, δεινοπαθεί από καιρό, παρά την γνωστή κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) από την έλλειψη Εθνικής Γεωργικής Πολιτικής και την υπέρογκη φορολόγηση.

Τα εφόδια, το πετρέλαιο, τα γεωργικά μηχανήματα φορολογούνται με υψηλούς συντελεστές, το εισόδημα από την παραγωγή αλλά και οι επιδοτήσεις από την ΚΑΠ φορολογούνται με υψηλότατους συντελεστές, όταν το μέρισμα από τις μετοχές των εχόντων και κατεχόντων φορολογείται σκανδαλωδώς μόνον με 5% και η γονική παροχή, επίσης σκανδαλωδώς, απαλλάσσεται από κάθε φορολόγηση.

Το Γεωργικό επάγγελμα είναι οικονομικά ασύμφορο και κοινωνικά απαξιωμένο. Οι νέοι προτιμούν να αναζητούν αλλού απασχόληση παρά το δελεαστικό πρόγραμμα των Νέων Αγροτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εδώ πρέπει να υπενθυμίσουμε, ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπεσε, αφού προηγουμένως οι γεωργοί άρχισαν να εγκαταλείπουν την απασχόληση τους και να γίνονται μοναχοί σε Μοναστήρια.

Οι Αυτοκράτορες δεν έβρισκαν στρατιώτες για να επανδρώσουν τον Στρατό τους. Η Γεωργία ως πρωτογενής τομέας της Οικονομίας κάθε χώρας τροφοδοτεί τον δευτερογενή τομέα με πρώτη ύλη.

Ο ρόλος της επομένως είναι θεμελιώδης. Είναι τα πόδια. Όσο πιο γερά πόδια, με οστά και σάρκας, έχει μια χώρα είναι τόσο καλύτερα για την Οικονομία και την ευημερία της.

Στην γνωστή Γερμανία των 80 εκατ. και πλέον η πρωτεύουσα το Βερολίνο έχει μόλις 4 εκατ. κατοίκους, δηλαδή μόλις το 5% του συνολικού πληθυσμού και καμιά πρωτεύουσα κρατιδίου, όπως το Μόναχο, Φρανκφούρτη, Αννόβερο, Αμβούργο δεν περνά το 1 εκατ. κατ.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο δεν βρίσκεται στην πρωτεύουσα, το Βερολίνο, αλλά σε άλλη πόλη, το Ελεγκτικό Συνέδριο επίσης σε άλλη πόλη, το Χρηματιστήριο και η Γερμανική Κεντρική Τράπεζα βρίσκονται στη Φρανκφούρτη και όχι στο Βερολίνο, ο Γερμανικός ΟΣΕ έχει έδρα το Μόναχο, η έδρα του Τύπου είναι στο Αμβούργο.

Όλα αυτά γίνονται στα πλαίσια μιάς Περιφερειακής Πολιτικής και Πολιτικής Αποκέντρωσης, όπως έχει διαμορφώσει και Εθνικές Πολιτικές για την Γεωργία και την Ύπαιθρο.


Η ευθύνη της σημερινής κατάστασης στο Χωριό, στην Ύπαιθρο και την Γεωργία πρώτιστα ανήκει στους Πολιτικούς μας.

Η Ελλάδα χρειάζεται λοιπόν μια γενναία και τολμηρή πολιτική από-συγκέντρωσης, αποκέντρωσης, περιφερειακές πολιτικές, εθνικές πολιτικές για την Γεωργία, το Χωριό και την Ύπαιθρο, ένα κοινωνικά δίκαιο και αναπτυξιακό φορολογικό πλαίσιο, ένα αναπτυξιακό σχέδιο με προτεραιότητα την Ύπαιθρο, την Γεωργία τον Τουρισμό.

Υπάρχουν τρόποι και δυνατότητες. Χρειάζεται πρώτιστα μυαλό, όραμα, θέληση και τόλμη. Η ανάπτυξη της χώρας θα έρθει από την περιφέρεια, το Χωριό και την Ύπαιθρο, με βάση την Γεωργία και όχι από το Κέντρο, οποιοδήποτε Κέντρο.


Λοιπόν χρειάζονται συγκεκριμένες στρατηγικές ανάπτυξης της περιφέρειας, του Χωριού και της Υπαίθρου.


Σταδιακά μπορεί να γίνει μεταφορά της Έδρας ορισμένων Δημοσίων Οργανισμών, στα πλαίσια της στρατηγικής αποκέντρωσης, στην Περιφέρεια, όπως ο ΟΣΕ στη Λαμία, ο ΕΦΚΑ στη Πάτρα, ο ΟΓΑ και ΕΛΓΑ στη Λάρισα, ο ΟΑΕΔ στο Βόλο, η ΔΕΗ στη Θεσ/νίκη, κ.ά.

Με την μεταφορά της έδρας στην Περιφέρεια δημιουργούνται εισοδήματα, νέα αγοραστική δύναμη, η οποία μπορεί να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά για την περιφερειακή ανάπτυξη.
Μεταφορά αποφασιστικών αρμοδιοτήτων από Υπουργεία στις Περιφέρειες, Ένταξη των Υπηρεσιών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης στην Περιφέρεια.

Με την ένταξη έχουμε τις λεγόμενες οικονομίες κλίμακος, αποφεύγονται διπλές υπηρεσίες, γίνεται καλύτερος συντονισμός και εμπλουτίζεται η Περιφέρεια με αποφασιστικές αρμοδιότητες και βελτιώνεται η εξυπηρέτηση του Πολίτη.


Εμπλουτισμός με αποφασιστικές αρμοδιότητες της Νομαρχίας και Νομάρχη και ένταξη υπηρεσιών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης του Νομού στην Νομαρχία και Νομάρχης.

Είναι καιρός να σεβόμαστε την ιστορία και παράδοση μας εμείς οι ίδιοι.


Τόνωση της Δημοτικής Αυτοδιοίκησης με αποφασιστικές αρμοδιότητες και αυτοδύναμους πόρους για την ανάπτυξη της περιοχής. Η Ύπαιθρος έχει αναπτυξιακές δυνατότητες.

Αρκεί να μπορεί η Δημοτική Αυτοδιοίκηση να τις εντοπίσει και αξιοποιήσει.

Ο ρόλος της Δημοτικής Αυτοδιοίκησης για την ανάπτυξη της Υπαίθρου είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Χρειάζεται οπωσδήποτε η δημιουργία ειδικού Γραφείου Προγραμματισμού και Ανάπτυξης.


Αναγνώριση αυτονομίας των Κοινοτήτων με κάποιες αποφασιστικές αρμοδιότητες στα πλαίσια ειδικού Προϋπολογισμού.

Είναι κοινωνικά αναγκαιότατο να λειτουργεί σε κάθε Χωριό ένα ΚΑΠΗ με δαπάνες του Δήμου καθώς να στηρίζεται ο Πολιτιστικός Σύλλογος και η Εκκλησία.

Ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την ανάπτυξη του Χωριού είναι ιδιαίτερα σημαντικός, αρκεί να αποδεσμευθεί εκλογικά από την Δημοτική Αυτοδιοίκηση και αποκτήσει την ανάλογη δυναμική της.


Αξιοποίηση των θεσμών και δυνατοτήτων, που δημιουργεί ο Ν.4430/2016 για κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία και ο Ν.4513/2018 για ενεργειακές κοινότητες, οι οποίοι έχουν ψηφισθεί με βάση Κοινοτικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Ο φόρος είναι πολύτιμο εργαλείο για την ανάπτυξη, ιδιαίτερα για το Χωριό και την Ύπαιθρο. Δυστυχώς το εφαρμοζόμενο φορολογικό σύστημα είναι ανορθόδοξο, αντι-αναπτυξιακό, κοινωνικά άδικο, έχει καθαρό εισπρακτικό χαρακτήρα: Χρειάζεται λοιπόν ένα αναπτυξιακό και κοινωνικά δίκαιο φορολογικό πλαίσιο με σημαντικά μειωμένους συντελεστές ιδιαίτερα στα χαμηλά και γεωργικά εισοδήματα.


Είναι αναγκαίο να δημιουργηθούν αναπτυξιακές ζώνες με βάση το επίπεδο του μέσου ατομικού ΑΕΠ, Ακαθάριο εγχώριο προϊόν, με βάση όμως τους Δήμους, όπως Ζώνη Α’ με ΑΕΠ άνω του 90%, Ζώνη Β’ με ΑΕΠ άνω του 75%, Ζώνη Γ’ με ΑΕΠ άνω του 60% και Ζώνη Δ’ με ΑΕΠ κάτω του 60%.


Σχετικά με τον γνωστό ΦΠΑ δημιουργούνται τέσσερες κατηγορίες προϊόντων, όπως:

1) είδη Βασικής Διαβίωσης,

2) είδη Αξιοπρεπούς Διαβίωσης,

3)είδη Κοινωνικής Διαβίωσης και

4) είδη πολυτελούς Διαβίωσης.

Ακολουθεί η κατάταξη των προϊόντων στις τέσσερες κατηγορίες με ορθολογικό τρόπο.

Καθορίζονται συντελεστές ΦΠΑ για κάθε κατηγορία προϊόντων, όπως αντίστοιχα 5%, 12%, 20% και 30%.

Συγκεκριμένα στην πρώτη κατηγορία κατατάσσονται τα προϊόντα βασικής διαβίωσης, όπως ψωμί, γάλα, αυγό, κλπ και οτιδήποτε προορίζεται για παραγωγή, όπως, συγκεκριμένα για την γεωργική παραγωγή, είναι το πετρέλαιο, σπόροι, λιπάσματα, φυτοφάρμακα κλπ, οπότε φορολογούνται με συντελεστή ΦΠΑ 5%.

Από τον συντελεστή της κατηγορίας ή τον σχετικό φόρο, ανάλογα με την ζώνη δραστηριοποίησης, σημειώνεται περαιτέρω μείωση με συντελεστές 0%, 4%, 8% και 12%.


Σχετικά με το φόρο εισοδήματος δημιουργείται ένα αφορολόγητο ποσό, καθοριζόμενο σταθερά στο 50% του εκάστοτε κατώτατου μισθού και στη συνέχεια δημιουργούνται τα κλιμάκια ανά 5000€ μέχρι 40.000€ και καθορίζονται αντίστοιχα οι συντελεστές φόρου, όπως 8%, 12%, 16%,20%,24%,28%,32% & 40%.

Aπo τον φόρο αφαιρείται ανάλογα με την ζώνη διαμονής του φορολογούμενου, αντίστοιχα το 0%, 4% και 12% του φόρου.


Σχετικά με τον φόρο για τα κέρδη των Επιχειρήσεων καθιερώνεται ο φόρος με συντελεστή 20%, με την προοπτική περαιτέρω μείωσης, ανάλογα με την ζώνη δραστηριοποίησης της Επιχείρησης με 0%, 4%, 8% και 12% αντίστοιχα.

Το ενοίκιο και το μέρισμα από τις μετοχές είναι εισοδήματα φυσικών προσώπων και πρέπει να φορολογούνται προκαταρτικά με 15% και εκκαθαριστικά με το σύνολο των εισοδημάτων του φυσικού προσώπου, όπως συνήθως γίνεται με την ετήσια φορολογική δήλωση.

Η σημερινή φορολογία μόνο με 5% για το μέρισμα είναι σκανδαλώδης εύνοια στους έχοντες και κατέχοντες και οπωσδήποτε δεν έχει καμιά σχέση με ανάπτυξη.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τη μη φορολόγηση της γονικής παροχής.

Ο φόρος επιτηδεύματος δεν έχει κανένα νόημα, εφόσον καταβάλλεται ΦΠΑ και δεν έχει αναπτυξιακό περιεχόμενο.


Η ευθύνη των Πολιτικών μας για την σημερινή κατάσταση στο Χωρίο και την Ύπαιθρο είναι τεράστια η περαιτέρω επιδείνωση ενέχει σοβαρότατους κινδύνους, οικονομικούς, κοινωνικούς και κυρίως εθνικούς. Όσο είναι ακόμη καιρός να προχωρήσουμε σε δυναμική αντιμετώπιση.

Οπωσδήποτε απαιτείται μυαλό, όραμα, πολιτική βούληση, τόλμη και αγωνιστικότητα. ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ!

Ακολουθήστε το e-vima.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις


ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ.

 

Δείτε επίσης.

 

Συνέχισε να διαβάζεις